MBI CEREMONINË E VARRIMIT TË DISA HERË KRYEMINISTRIT TË REPUBLIKËS SË ITALISË SILVIO BERLUSKONI.

Milano, Itali | Ceremonia mortore e ish-kryeministrit (Silvio Berluskoni) ishte planifikuar për në orën 15:00 dhe në fakt, pak minuta para orës tre pasdite, arkivoli mbërriti në Sheshin Duomo (Piazza Duomo), për të marrë përshëndetjet e forcave të rendit. Më pas hyrja në kishën kryesore të Milanos, për të duartrokitur. Prej orës 13.30 pjesëmarrësit kishin filluar të zinin vendet e tyre brenda Katedrales. Kryeministrja Xhorxha Meloni ishte ndër të fundit që mbërriti, rreth orës 14:40, menjëherë pas Presidentit të Republikës së Italisë, Serxho Matarela, dhe u përshëndet me duartrokitje me të hyrë në Katedrale. Ndërkohë, jashtë kishës, ultrasit e Milanit i bënë homazhe z. Berluskoni me duartrokitje të gjata. Shërbimi mbaroi pas rreth një ore, në orën 16:15. Varrimi u krye me ritin ambrozian dhe jo me ritin romak. Znj. Marta Fascina, shoqëruesja e fundit e z. Berluskoni, qante pa pushim. Përpara se arkivoli të largohej nga Sheshi Duomo (Piazza Duomo), znj. Fascina e përkëdheli dhe e puthi arkivolin. Marina, më e madhja, tundi kokën si me mosbesim.

FUNDI I CEREMONISË. Në përfundim të funksionit, pak pas orës 16:00, Delpini ka shtrënguar duart me autoritetet e pranishme, duke nisur nga presidenti Mattarela, duke kaluar më pas në stendën e familjarëve të të ndjerit. I shoqëruar nga këngët e korit dhe nga karabinierët me uniformë të plotë, arkivoli kapërceu nefin qendror të Katedrales, duke u larguar nga fasada kryesore e kishës. Përpara arkivolit, kurora e mbajtur nga Cuirassiers. Pas, znj. Fascina dhe familja e tij. Njerëzit brenda kishës brohoritën derisa arkivoli u ngarkua në makinë. Edhe turma e mbledhur në shesh nisi duartrokitje të forta, ndërsa flamujt e Milanit valëviteshin pa ndalur gjatë ceremonisë, derisa automjeti me arkivol u largua. “Ka vetëm një president”, thërriste turma. Predikimi i Delpinit: “Berluskoni një njeri i jetës, dashurisë dhe lumturisë”. Predikimi i kremtuesit, kryepeshkopit të Milanos Mario Delpini, u fokusua tek dëshira e z. Berluskonit për jetën. Ja disa pjesë nga lutja e tij: “Dëshirë për jetë, për dashuri, për lumturi. Jetoni. Jetoni dhe dashuroni jetën. Jetoni dhe dëshironi një jetë të plotë. Jetoni dhe uroni që jeta të jetë e mirë, e bukur për veten dhe për të dashurit tuaj. Të jetosh dhe të kuptosh jetën si një mundësi për të shfrytëzuar talentet e marra. Të jetosh dhe të pranosh sfidat e jetës. Të jetosh dhe të kalosh momente të vështira në jetë. Jetoni dhe rezistoni dhe mos lejoni që disfatat t'ju rrëzojnë dhe besoni se ka gjithmonë një shpresë për fitore, për shëlbim, për jetë. Të jetosh dhe të dëshirosh një jetë që nuk mbaron kurrë dhe të kesh guxim, të besosh dhe të besosh se ka gjithmonë një rrugëdalje edhe nga lugina më e errët. Jetoni dhe mos u shmangni sfidave, ndaj kontrasteve, ofendimeve, kritikave dhe vazhdoni të buzëqeshni, të sfidoni, të kontrastoni, të qeshni me ofendimet. Të jetosh dhe të ndjesh se forcat po mbarojnë. Të jetosh dhe të vuash rënien dhe të vazhdosh të buzëqeshësh, të provosh, të provosh një mënyrë për të jetuar përsëri. Kjo është ajo që mund të thuhet për një njeri: një dëshirë për jetën, e cila e gjen gjykimin dhe përmbushjen e saj te Zoti”. Dhe përsëri, ai tha për z. Berluskoni se ai ishte një njeri që donte aq shumë dhe donte të dashurohej: “Dashuria dhe kërkimi i dashurisë, si një premtim jete, si një histori e ndërlikuar, si një besnikëri e kompromentuar. Të dëshirosh të të duan dhe të kesh frikë se dashuria mund të jetë gjithmonë dhe vetëm një lëshim, një mospërfillje. Të duash dhe të duash të të duan përgjithmonë dhe të përjetosh zhgënjimet e dashurisë dhe të shpresosh se mund të ketë një rrugë për një dashuri më të lartë, më të fortë, më të madhe. Dashuria dhe ecja në rrugët e përkushtimit. Të duash dhe të shpresosh. Të dashur dhe të besuar. Dashuri dhe dorëzim. Kjo është ajo që mund të thuhet për njeriun: një dëshirë për dashuri, e cila e gjen gjykimin dhe përmbushjen e saj te Zoti.” Në përfundim, imzot shtoi: “Kur një njeri është politikan, atëherë ai përpiqet të fitojë. Ka përkrahës dhe kundërshtarë. Ka nga ata që e lavdërojnë dhe nga ata që nuk e durojnë dot. Një politikan është gjithmonë një partizan. Kur një mashkull është personazh, ai është gjithmonë në skenë. Ka admirues dhe kritikues. Ka ata që e duartrokasin dhe ata që e urrejnë. Berlusconi ishte padyshim një politikan, ai ishte sigurisht një biznesmen, ai ishte sigurisht një figurë në qendër të vëmendjes së famës”. Nga tre konceptet mbi të cilat ka të bëjë predikimi – jetë, dashuri dhe lumturi – këtu është i fundit: “Të jesh i lumtur dhe të duash festat. Shijoni bukurinë e jetës. Të jesh i lumtur pa shumë mendime dhe pa shumë ankthe. Të jesh i lumtur me miqtë e përjetshëm. Jini të lumtur me miqësitë që japin kënaqësi. Të jesh i lumtur dhe të duash që edhe të tjerët të jenë të lumtur. Të jesh i lumtur me veten dhe të habitesh që të tjerët nuk janë të lumtur. Të jesh i lumtur me të mirat, momentet e bukura, duartrokitjet e njerëzve, lavdërimet e mbështetësve. Shijoni shoqërinë. Të jesh i lumtur me gjërat minimale që të bëjnë të buzëqeshësh, me gjestin e këndshëm, me rezultatin kënaqës. Të jesh i lumtur dhe ta përjetosh atë gëzim është e pasigurt. Të jesh i lumtur dhe të ndjesh insinuatën e një kërcënimi të errët që mbulon gjërat që të bëjnë të lumtur me gri. Të jesh i kënaqur dhe të ndihesh i humbur përballë rraskapitjes së pandreqshme të gëzimit. Kjo është ajo që mund të thuhet për njeriun: një dëshirë për gëzim, e cila e gjen gjykimin dhe përmbushjen e saj te Zoti. Silvio Berlusconi ishte burrë dhe tani takohet me Zotin.” Në fund të predikimit ka pasur duartrokitje të gjata nga të pranishmit. CERMONIA E VARRIMIT. Në orën 15:00, arkivoli i z. Berluskoni bëri hyrjen e tij në Katedralen e Milanos. Arkivoli eci nëpër korridorin qendror, i shoqëruar me një duartrokitje të gjatë. Lotët e Antonio Tajanit, për një kohë të gjatë numri dy në Forza Italia, nuk u kanë shpëtuar kamerave. Lotët e pandërprera të shoqes së Berlusconit, Marta Fascina. Vëllai i tij Paolo, fëmijët e tij Marina, Barbara dhe Pier Silvio ishin gjithashtu të prekur dukshëm. Përpara se të ulej, CEO i Mediaset përqafoi Maria de Filipin, dhe përshëndeti gruan e tij Silvia Toffanin. Rreth orës 15:10 filloi ceremonia. PERSONALITETET. Personalitetet ndërkombëtare, të pritura në hyrje nga kryebashkiaku Bepe Sala, dhe guvernatori i Lombardisë Atilio Fontana, presidenti i EPP Manfred Weber dhe presidenti hungarez Viktor Orban. Në njërën anë të nefit qendror janë familjarët e ish-kryeministrit, partnerja e tij Marta Fascina, dhe më pas pesë fëmijët dhe vëllai i Kalorësit, Paolo Berlusconi; nga ana tjetër, u ulën autoritetet. Zëvendëskryeministri italian dhe ministri i infrastrukturës Mateo Salvini hyri në kishë, i shoqëruar nga e fejuara e tij Francesca Verdini dhe djali i tij Federiko. Të pranishëm në Duomo ishin edhe lideri i Italia Viva Mateo Renci dhe Paolo Xhentiloni që do të përfaqësojë Komisionin e BE-së. Midis guvernatorëve të Rajonit, Michele Emiliano presidenti i rajonit të Pulias, Renato Schifani i Siçilisë, dhe Giovanni Toti guvernator i Ligurias, i cili në hyrje e përshkroi ditën si “torturuese”. Për botën e sportit, në Katedrale hynë administratori i Interit Xhuzepe Marota dhe presidenti i zikaltërve Steve Zhang. Së bashku në Katedrale kanë mbërritur edhe presidenti i Napolit Aurelio De Laurentis, dhe ai i Lazios klaudio Lotito. Të pranishëm ishin edhe trajneri i Juventusit, MAsimiliano Alegri, dhe Arrigo Sacchi. Ish-partnerja e Berlusconit, Françeska Paskale do të marrë pjesë gjithashtu në funeralin i cili do të fillojë në orën 15:00. Shumë e prekur dhe me syze të errëta, Pascale nuk ka dashur të bëjë asnjë deklaratë: “Kërkoj falje, nuk është koha”. Aty do të jetë edhe ish-bashkëshortja Veronica Lario: pranë saj Paolo Beretta, Silvio Beretta dhe Federica Fumagalli. Në krahun e majtë, kreu i shtetit do të ulet në vend të parë, i ndjekur nga presidenti irakian, Emiri i Katarit dhe dy kapitenët regjentë të San Marinos, pra krerët e shteteve të pranishëm në funeral. I ndjekur nga drejtuesit e Dhomës dhe Senatit, Ignazio La Russa, Lorenzo Fontana. Më pas kryeministrja Xhorxha Meloni, kryetarja e Gjykatës Kushtetuese Silvana Sciarra, presidenti i Lombardisë Atilio Fontana, kryetari i bashkisë së Milanos Xhuzepe Sala dhe prefekti i qytetit Saccone. Në radhët menjëherë ishin krerëve e qeverisë Orban dhe asaj shqiptare. Më pas delegacione të huaja nga shumë vende të tjera duke përfshirë Xhentilonin për të përfaqësuar Komisionin Evropian. Mes personaliteteve të botës së argëtimit është edhe ish-agjentja Lele Mora.