REPUBLIKA POPULLORE E KINËS KA SI OBJEKTIV HËNËN | ULJE NJERËZORE NË RAJONIN “RIMAE BODE” DERI NË VITIN 2030.

Pekin, Republika Popullore e Kinës | Gara drejt satelitit tonë natyror shënon një pikë kthese themelore falë një hulumtimi të botuar së fundmi në revistën prestigjioze “Nature Astronomy”.

Një ekip ndërkombëtar shkencëtarësh, i udhëhequr nga z. Jun Huang, ka kryer një analizë të paprecedentë të rajonit ekuatorial të Rimae Bode, duke e përcaktuar atë si një vend prioritar për misionin e parë hënor të R. P. të Kinës me njerëz.

Ky studim bën më shumë sesa thjesht hartëzon sipërfaqen, ai thellohet në historinë gjeologjike të një zone të vendosur në kufirin midis marisë hënore dhe malësive, duke ofruar një vizion të detajuar të asaj që mund të jetë skenari i ardhshëm i eksplorimit njerëzor deri në fund të dekadës.

Rimae Bode nuk u zgjodh rastësisht midis 106 zonave fillestare kandidate.

Vendndodhja e saj strategjike në anën e afërt të Hënës, e kombinuar me kushtet e favorshme të vëzhgimit nga Toka, e bën atë një laborator në ajër të hapur.

Studimi identifikoi pesë njësi kryesore gjeologjike që tregojnë miliarda vjet evolucion.

Midis këtyre, spikat depozita e mantelit të errët, një zonë e përbërë nga materiale piroklastike me origjinë vullkanike me një trashësi që varion nga 77 deri në 136 metra.

Prania e këtyre syzeve vullkanike është me interes të jashtëzakonshëm shkencor, pasi besohet se këto materiale burojnë nga thellësia e mantelit hënor, duke ofruar të dhëna të vlefshme për përbërjen e brendshme të satelitit.

Një tjetër tipar qendror i hulumtimit është fusha e bazaltit Sinus Aestuum, një pellg i lashtë impakti i përmbytur më vonë nga lavat bazaltike të varfra në titan.

Shkencëtarët kanë llogaritur se këto rrjedha lave arrijnë një trashësi maksimale prej 193 metrash dhe janë të mbuluara nga një shtresë regoliti afërsisht 4 metra e trashë.

Analiza spektrale zbuloi se ky rajon dominohet nga materiale lokale, megjithëse nuk ka mungesë edhe të fragmenteve ekzotike të transportuara nga impaktet që krijuan krateret e Kopernikut dhe Eratostenit.

Kjo shumëllojshmëri materialesh do t'u lejonte astronautëve të mbledhin një shumëllojshmëri mostrash pa pasur nevojë të udhëtojnë distanca të tepërta nga vendi i uljes.

Sistemi kompleks i përrenjve (lugina të ngushta dhe dredha-dredha) i pranishëm në Rimae Bode i shton një shtresë tjetër kompleksiteti studimit.

Hulumtimi analizoi në mënyrë specifike Rimae Bode I, përrenjtë më të gjatë në rajon, dhe Rimae Bode II, një graben i spikatur që pret si detet ashtu edhe pllajat.

Ndërsa Rimae Bode I duket të jetë burimi i bazalteve të pranishme në Sinus Aestuum, Rimae Bode II tregoi përqendrime jashtëzakonisht të larta të toriumit dhe titanit.

Këto karakteristika sugjerojnë një histori vullkanike shumëfazore, që fillon midis 3.2 dhe 3.7 miliardë vjet më parë me shpërthime piroklastike dhe vazhdon me përmbytje lave në periudhën Eratosteniane.

Misioni kinez, i njoftuar zyrtarisht në vitin 2023, synon të zbarkojë taikonautët e parë në Hënë deri në vitin 2030.

Përzgjedhja e Rimae Bode iu përgjigj kërkesave specifike inxhinierike; terreni është përgjithësisht i sheshtë dhe i kalueshëm, duke siguruar sigurinë e operacioneve të uljes dhe lëvizjes në sipërfaqe.

Ekipi i kërkimit propozoi katër vende specifike të mundshme uljeje, secila prej të cilave do të ofronte qasje në objektiva unike shkencore.

Këto vende u zgjodhën për të maksimizuar fitimin shkencor, duke u lejuar astronautëve të mbledhin fragmente të kraterit Koperniku, mostra të mantelit të errët dhe materiale të pasura me torium, të gjitha brenda një diapazoni të pajtueshëm me aftësitë e kostumeve hapësinore moderne dhe automjeteve hënore.

Pavarësisht kushteve të favorshme, eksplorimi njerëzor i Rimae Bode nuk do të jetë pa pengesa.

Autorët e studimit theksojnë se planifikimi për aktivitete jashtë automjeteve do të duhet të marrë në konsideratë pjerrësitë e terrenit dhe shpërndarjen e gurëve, të cilat, mund të ndërlikojnë lëvizjen.

Siguria e astronautëve mbetet përparësia kryesore, duke kërkuar harta me rezolucion jashtëzakonisht të lartë për të shmangur zonat tepër të pjerrëta.

Megjithatë, aftësia për të vendosur instrumente komplekse shkencore direkt në sipërfaqe përfaqëson një avantazh të madh ndaj misioneve robotike, duke premtuar të transformojë rrënjësisht kuptimin tonë të gjeofizikës dhe historisë termike të Hënës.

Nga z. Erton Duka.

© Copyright | Agjencia Telegrafike Vox

Ne të njohim me botën | www.007vox.com | Burimi yt i informacionit