FJALA E PLOTË E KANCELARIT FEDERAL GJERMAN FRIDRISH MERC (FRIEDRICH MERZ) NË KONFERENCËN E SIGURISË NË MYNIH.

Mynih, Republika Federale e Gjermanisë | I dashur Volfgang Ishinger (Wolfgang Ischinger), i dashur Markus Söder, kolegë nga qeveri dhe parlamente të ndryshme, shkëlqesi, të ftuar, zonja dhe zotërinj, me vetëm disa ndërprerje, kam marrë pjesë në Konferencën e Sigurisë së Mynihut për më shumë se 30 vjet.

Konferenca e Sigurisë së Mynihut ka qenë gjithmonë një sizmograf për situatën politike.

Në vitet e para një sizmograf për marrëdhëniet midis Shteteve të Bashkuara dhe Evropës.

Për shumë vite ka qenë një sizmograf për gjendjen politike të të gjithë botës.

Në vitet e para erdha këtu kryesisht për të forcuar marrëdhëniet me miqtë tanë amerikanë, por edhe për të takuar aktorë të rinj në politikën e jashtme dhe të sigurisë nga shumë pjesë të botës.

Për disa vite edhe këtu në këtë sallë kemi pasur një atmosferë të shënuar nga tensione dhe konflikte në rritje në botë.

Dhe më së voni me fillimin e luftës së agresionit rus kundër Ukrainës katër vjet më parë, kemi hyrë në një fazë të re konfliktesh dhe luftërash të hapura që na bëjnë të mbajmë frymën dhe që e ndryshojnë botën tonë në mënyrë më gjithëpërfshirëse sesa ne në këtë sallë do ta kishim menduar të mundur për shumë vite më parë.

Në këtë sfond, Volfgang Ishinger (Wolfgang Ischinger), ishte e rëndësishme për mua ta hapja këtë konferencë sot sepse duhet të flasim.

Kjo është më urgjente se kurrë. Para se ta bëjmë këtë, më lejoni të falënderoj Volfgang Ishingerin (Wolfgang Ischinger) në emër të qeverisë federale për drejtimin e kësaj konference edhe një herë këtë vit.

Mund të them këtë, Volfgang (Wolfgang), faleminderit shumë për punën tuaj të shkëlqyer, veçanërisht këtë vit.

RËNIA E RENDIT NDËRKOMBËTAR.

Ju keni zgjedhur një moto të zymtë për këtë konferencë, “Nën shkatërrim”.

Dhe kjo ndoshta do të thotë se rendi ndërkombëtar i bazuar në të drejta dhe rregulla aktualisht po shkatërrohet. Por kam frikë se duhet ta shprehim me terma edhe më të ashpër.

Ky rend, aq i mangët sa ka qenë edhe në kulmin e tij, nuk ekziston më.

Dhe ne, Europa, e pra, Peter Sloterdijk-u shkroi disa javë më parë se Europa sapo ishte kthyer nga pushimet e historisë botërore.

Së bashku, kemi hyrë në një epokë që, edhe një herë, është shënuar nga pushteti dhe politika e fuqive të mëdha shumë hapur.

Para së gjithash, ne shohim revizionizmin e dhunshëm të Rusisë, luftën e saj brutale kundër Ukrainës, kundër rendit tonë politik, me krime lufte mizore të përditshme.

Por kjo është vetëm shprehja më e mprehtë që shohim çdo ditë. Ne shohim edhe zhvillime të tjera në botë që janë të ndryshme nga ato që ne në këtë sallë do të kishim pritur ose diskutuar në vitet e mëparshme.

NGRITJA E KINËS DHE ZHVENDOSJA E FUQISË GLOBALE.

Kina dëshiron të jetë një udhëheqëse në formësimin e botës dhe ka përgatitur terrenin për këtë gjatë shumë viteve me durim strategjik.

Në të ardhmen e parashikueshme, Pekini mund të jetë në një pozicion të barabartë me Shtetet e Bashkuara në aspektin ushtarak.

Kina përdor sistematikisht varësinë nga të tjerët dhe ripërcakton rendin ndërkombëtar në favor të vet.

Nëse do të kishte pasur një moment unipolar pas rënies së Murit të Berlinit, një moment unipolar në histori, ai ka kaluar prej kohësh.

Pretendimi i Shteteve të Bashkuara për udhëheqësi është sfiduar dhe ndoshta është humbur.

Megjithatë, kthimi në politikën e pushtetit nuk është i rrënjosur vetëm në rivalitetin midis fuqive të mëdha.

Zonja dhe zotërinj, ai është gjithashtu një pasqyrim i shoqërive të shqetësuara dhe të trazuara në kohë ndryshimesh revolucionare.

Është një shprehje e një dëshire, edhe në shumë shtete demokratike, një dëshirë për udhëheqësi të fortë në një botë të globalizuar, në të cilën, veçanërisht shtetet demokratike po i afrohen shumë kufijve të aftësisë së tyre për të vepruar.

RREGULLAT E REJA TË POLITIKËS SË FUQIVE TË MËDHA.

Politika e fuqive të mëdha, me sa duket, jep përgjigje të forta dhe të lehta, të paktën për lojtarët e mëdhenj, dhe të paktën në shikim të parë.

Me zhgënjim, politika e fuqive të mëdha largohet nga një botë në të cilën rritja e lidhjes përkthehet në sundimin e ligjit dhe marrëdhënie paqësore midis shteteve.

Politika e fuqive të mëdha ka rregullat e veta. Është e shpejtë, e ashpër dhe shpesh e paparashikueshme.

I frikësohet varësive të veta, por përdor varësitë e të tjerëve dhe, nëse është e nevojshme, madje i shfrytëzon ato.

Në zemër të kësaj qëndron një betejë për sferat e ndikimit, varësitë dhe respektin.

Burimet natyrore, teknologjitë dhe zinxhirët e furnizimit po bëhen mjete negociuese në lojën me shumë zero të fuqive të mëdha.

Kjo është një lojë e rrezikshme, fillimisht për lojtarët e vegjël, por më vonë ndoshta edhe për lojtarët e mëdhenj.

Dhe miqtë tanë në Shtetet e Bashkuara po përshtaten me këtë me një ritëm të shpejtë.

Ata e kanë kuptuar nevojën e tyre për të arritur ritmin me Kinën në disa fusha dhe po sjellin pasoja rrënjësore në strategjinë e tyre të sigurisë kombëtare.

Ata e bëjnë këtë në mënyrën e tyre që nuk e ngadalëson këtë trend, por përkundrazi e përshpejton atë.

PËRGJIGJA E EVROPËS DHE ROLI I GJERMANISË.

Dhe ne, evropianët, gjithashtu, po përgatitemi për këtë epokë të re. Dhe arrijmë në përfundime të ndryshme nga, për shembull, administrata në Uashington.

Detyra jonë kryesore si evropianë, dhe, sigurisht, edhe si gjermanë, është ta pranojmë këtë realitet të ri sot.

Kjo nuk do të thotë që e pranojmë atë si një fat të pashmangshëm. Ne nuk jemi në mëshirën e kësaj bote.

Ne mund ta formësojmë atë. Dhe nuk kam asnjë dyshim se do t'i ruajmë interesat dhe vlerat tona në këtë botë nëse ecim përpara me vendosmëri, me besim në forcat tona.

Në këtë mënyrë, do t'i përballojmë stuhinë dhe do ta ruajmë lirinë tonë.

Nga z. Erton Duka.

© Copyright | Agjencia Telegrafike Vox

Ne të njohim me botën | www.007vox.com | Burimi yt i informacionit