INTERVISTË | ARTISTI ERMAL META: NJË NINULLË PËR FËMIJËT E THYER TË GAZËS; FËMIJËT E TË GJITHËVE.

Romë, Itali | “Stella, stellatella / Nata po afron / Një lutje nuk mjafton / për të mos menduar më për të / Nga kodra presim pranverën / Por ajo që ishte atje nuk është atje / Ti nuk je më atje”.

Artisti Ermal Meta po përgatitet për një rikthim madhështor në Sanremo dhe botimin e albumit të tij të gjashtë, “Funzioni Vitali”, me një numër të nxehtë që nuk lejon lëshime dhe një dhimbje që nuk njeh anestezi.

Ai është mes rrugëve të shkatërruara të Gazës (megjithëse nuk e përmend kurrë), i shtrydhur midis mureve dhe detit, me një nga ninullat më të arta të fëmijërisë sonë.

Por, i shoqëruar nga një sfond i Lindjes së Mesme dhe oud (një shpikje e mikut të tij të përjetshëm Dario Dardust, me të cilin ai gjithashtu bën duet), ajo që ai këndon është vdekja e padrejtë e njërit prej shumë fëmijëve palestinezë.

Një vajzë e vogël pa emër apo fytyrë, vetëm duar të vogla që deri pak orë më parë po shtrëngonin fort një kukull.

“E di, mund të kisha shkruar për shumë gjëra të tjera.

Shumë nga miqtë e mi më këshilluan, që kur kisha një vajzë, të shkruaja një shkrim për të.

Por ka raste kur është e rëndësishme të flasësh edhe për fëmijët e të tjerëve, ose më saktë, për fëmijët e të gjithëve.

Ajo që po ndodh në Palestinë, mendoj se të gjithë mund ta shohin, është jashtëzakonisht serioze, është një emergjencë, një katastrofë humanitare.

Tani, larg qoftë nga unë të merrem me politikë, sepse nuk mendoj se kjo është mënyra se si një artist i qaset asaj që shkruan.

Nuk dua të përgjithësoj, por gjithmonë e shoh nga një këndvështrim njerëzor, sepse besoj se është e drejtë ta shohësh nga ajo perspektivë.

Nuk dua të distancohem nga ajo që ndiej. Nuk dua të distancohem nga ajo që ndiej. Dhe mbi të gjitha, nuk dua ta sheqeros, nuk dua ta maskoj”, tha artisti Meta.

Dhe mundimi i mosdëshirës ose i pamundësisë për ta qetësuar dhimbjen shprehet edhe në këngë.

“U përpoqa ta shkul zemrën time / Sepse pa të, nuk vdes / Por ndërkohë, kisha frikë se nuk do të ndieja më asgjë”.

Artisti Meta shpjegoi se si të qenit baba - për Fortunën e vogël, të lindur në vitin 2024 (por edhe për dy vajza që takoi me partneren e tij në një jetimore në Shqipëri dhe i adoptoi) ka ndryshuar edhe ndjeshmërinë e tij artistike, e cila, është shumë e nënshtruar ndaj ndjeshmërisë njerëzore.

“Aftësia juaj për empati rritet, kështu që kur zemra juaj zgjerohet në një farë mënyre dhe lëkura juaj hollohet, gjëra të tjera ndoshta filtrohen përmes …”, tha ai.

Ai këndon për fëmijët palestinezë, por nuk harron fëmijët që janë viktima të luftërave botërore.

“Mund të jetë çdo vajzë e vogël e pafajshme, është e qartë se ky është rasti, sepse fëmijët nuk duhet të paguajnë çmimin për marrëzinë e të rriturve.

Sigurisht, po ju tregoj se çfarë më shtyu ta shkruaja, nga vjen drita që hyn në prizëm.

Por pastaj mund të përfundojë në shumë drejtime të ndryshme, mund të zgjerohet”, tha ai.

“Megjithatë, le të mos bëjmë gabimin ta quajmë atë që po ndodh në Gaza një luftë, sepse nuk është luftë, është një masakër”, tha ai.

Prandaj është e natyrshme të flasësh për qëndrimin e tij ndaj Eurovision-it.

“Kam menduar shumë për këtë dhe mendoj se ka mënyra të ndryshme për të protestuar.

Për 47 vjet, Shqipëria jetoi nën thembrën e hekurt të diktaturës komuniste dhe nuk mund të protestoje hapur sepse përfundoje i pushkatuar ose i varur.

Kishte një mënyrë tjetër për të protestuar dhe ajo ishte heshtja, marrja e informacionit në një mënyrë tjetër, në një mënyrë alternative.

Edhe atje, nëse të kapnin, përfundoje në kampe përqendrimi, ose më saktë në kampe riedukimi politik, siç i quanin ata.

Në vitin 1989, Muri i Berlinit ra dhe kokat u ngritën pa frikë se mos rrëzoheshin, siç i ndodhi gjyshit tim kur ishte vetëm 30 vjeç.

Pastaj erdhi viti 1990 dhe lëvizjet studentore u ngritën me një forcë të tillë, të gjitha së bashku.

E gjitha filloi në Tiranë. Isha në shesh atë ditë dhe pashë çfarë ndodhi; nëse nuk do të kishte njerëz në shesh atë ditë, nuk do ta kishim arritur lirinë.

Ka mënyra të ndryshme për të protestuar, njëra prej tyre është heshtja, një tjetër është bojkotimi dhe një tjetër është të jesh atje dhe të thuash fjalën tënde.

Me mesazhin që ka Stella Stellina, mendoj se do të ishte gabim të mos shkoja atje”, tha ai.

Në albumin e tij të ri me këngë të pabotuara, “Funzioni vitali”, që del më 27 shkurt, me shkrime të shkurtra por intensive që i kanë thithur shumë energji emocionale, artisti Meta ofron një udhëtim nëpër kohë midis Levi-ve të konsumuara, byzylykëve me fat, dronëve, tokave larg e afër, dhe jetës së shëndetshme të përditshme të gjërave të vogla si një pjatë me spageti in bianco me tinguj të rinj, kërkime muzikore dhe një qasje më të thellë narrative.

Dhe ekziston edhe DeLorean legjendar.

“Nuk e di nëse do të ndryshoja diçka”, tha ai, duke cituar Back to the Future, sepse çdo ndryshim i vogël në të kaluarën mund të ketë pasoja të tmerrshme në të ardhmen.

“Mos ndrysho asgjë, Marty. Por sigurisht që do të më kishte pëlqyer shumë ta njihja gjyshin tim. Ata që e njihnin e përshkruajnë si një njeri të madh”, tha ai.

Dhe për festivalin, ku artisti Meta ka grumbulluar vazhdimisht podiume, çmime kritikësh dhe fitore të paharrueshme, ai tha se:

1- “Jam shumë i emocionuar, në fakt mezi pres të shkoj. Gjithashtu sepse hera e fundit ishte në vitin 2021, dhe kujtimi im i fundit i festivalit është një sallë bosh për shkak të Covid-it (mbështetëset e krahëve poshtë, mbështetëset e krahëve lart, gjesti gjenial i Fiorello-s) por prania e publikut ndryshon gjithçka.

Mezi pres ta përjetoj përsëri atë ndjesi, edhe nëse ke gjithë përvojën e botës, që të shtrëngon barkun pak para se të dalësh në skenë, dhe ende nuk jam i sigurt nëse më pëlqen apo jo”.

Pas Sanremos, Ermal Meta do të sjellë repertorin e tij të ri, së bashku me këngë të tjera, në klubet italiane me turneun “Live 2026 - Club”, i cili, do të fillojë më 29 prill në Afterlife në Peruxhia dhe do të vizitojë Firencen, Bolonjën, Milanon, Padovën, Torinon, Romën, Molfettën (Bari) dhe Napolin.

Ai do të jetë gjithashtu Mjeshtri i Koncerteve për “Notte della Taranta”.

Nga z. Erton Duka.

© Copyright | Agjencia Telegrafike Vox

Ne të njohim me botën | www.007vox.com | Burimi yt i informacionit