___.png)
GJEDNJ VENDOS SE ITALIA KA SHKELUR TË DREJTAT E NJERIUT QË I NËNSHTROHET NDALIMIT TË DETYRUESHËM PSIKIATRIK PËR 10 VJET.
- Agjencia Telegrafike Vox
- Jun 8, 2024
- 3 min read
Strasburg, Francë | Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut vendosi të enjten se Italia shkeli të drejtat e një njeriu që u mbajt në paraburgim psikiatrik për gati një dekadë, në kundërshtim me ndryshimin legjislativ të vendit drejt deinstitucionalizimit.
Çështja u ngrit nga z. Fabio Kramesteter (Cramesteter), i cili u dënua në vitin 2003 për posedim armësh dhe akuza për vjedhje.
Një vit më pas ai apeloi dhe u shpall i pafajshëm për shkak të çmendurisë.
Siç ishte zakon në atë kohë në Itali, ai u transferua më pas në një spital psikiatrik mjekoligjor (Ospedali Psichiatrici Giudiziari) - në thelb një institucion mendor për njerëzit që deklaruan çmenduri, si dhe për njerëzit me çrregullime të abuzimit me substancat.
Fillimisht, z. Kramesteter (Cramesteter) u dënua me dy vjet në institucion, por dënimi i tij u zgjat vazhdimisht dhe në fund ai qëndroi në paraburgim psikiatrik deri në vitin 2016.
Sipas një artikulli të vitit 2017 në International Journal of Law and Psychiatry, OPG-të e Italisë dolën nga besimi, i përkrahur nga kriminologu i shekullit të 19- të, Enriko (Enrico) Ferri, se disa njerëz kanë lindur kriminelë, nuk mund të rehabilitohen dhe kështu duhet të izolohen nga shoqëria.
Gjatë gjithë gjysmës së parë të shekullit të 20 -të, këto objekte ishin më shumë karcerale sesa klinike në natyrë.
Nga vitet 1960, shumë vende filluan të vënë në dyshim mençurinë e izolimit të përhershëm të njerëzve me sëmundje mendore, duke shkaktuar lëvizjen e deinstitucionalizimit.
Në Itali, z. franko Basalia (Franco Basaglia), një psikiatër që u burgos për pikëpamjet e tij antifashiste në vitin 1944, udhëhoqi një fushatë të suksesshme deinstitucionalizimi që solli mbylljen e të gjitha azileve të popullsisë së përgjithshme në favor të kujdesit ndaj komunitetit.
Të vetmet azile që mbetën pas vitit 1978 ishin OPG-të, të cilat u përjashtuan nga reformat sepse drejtoheshin nga ministria e drejtësisë e vendit dhe jo nga zyrtarët e shëndetësisë.
Nga fillimi i viteve 2000, kishte një hendek të theksuar midis sistemit të lulëzimit të komunitetit të shëndetit mendor të Italisë dhe OPG-ve të saj, të cilat pas vitesh kufizimesh buxhetore, ofruan pak ose aspak në mënyrën e kujdesit shëndetësor mendor.
Pas akuzave për trajtim çnjerëzor dhe poshtërues nga Këshilli i Evropës, Italia u zhvendos në vitin 2014 për të urdhëruar mbylljen e të gjitha OPG-ve deri në fund të muajit marsit të vitit 2015.
Të njëjtat reforma legjislative e bënë të paligjshme mbajtjen në psikiatri të kujtdo që lirohet nga paraburgimi për shkak të çmendurisë, për një kohë më të gjatë se sa do të përballeshin në burg nëse do të dënoheshin.
Sipas kësaj logjike, z. Kramesteter (Cramesteter) duhet të kishte të drejtë për lirim në muajin shkurt ose në muajin mars të vitit 2015.
Ai nuk u lirua në kujdesin komunitar deri në muajin maj të vitit 2016.
Një vit më pas, ai ngriti padi në Itali për paraburgim të padrejtë, por kërkesa e tij u refuzua nga gjykatat, të cilat zbuluan se kufizimit të dënimit psikiatrik i mungonte zbatueshmëria prapavepruese.
GJEDNJ konstatoi se Italia shkeli të drejtat e tij për liri dhe siguri, si dhe kompensimin e të drejtës së tij për ndalimin e paligjshëm, siç parashikohet në Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut (neni 5, seksionet 1, 3 dhe 5).
Italia u urdhërua t'i paguante 8000 euro dëmshpërblim.
Nga z. Erton Duka.
© Copyright | Agjencia Telegrafike Vox
Ne të njohim me botën | www.007vox.com | Burimi yt i informacionit
