CILA ËSHTË KOSTOJA E LIRISË NË EVROPË DHE MUNGESA E LIRISË NË RUSI DHE MBI ÇFARË PO VË BAST RUSIA?

Nga një i burgosur politik.

Oslo, Mbretëria e Norvegjisë | Për një kohë të gjatë, kanalet televizive ruse kanë trajtuar variante të së njëjtës temë.

Ato pretendojnë se nga njëra anë Rusia po i kapërcen me sukses sanksionet ekonomike të vendosura ndaj saj nga vende të ndryshme dhe se ekonomia ruse po tregon rritje pavarësisht të gjithave.

Megjithatë, nga ana tjetër, në vendet evropiane që kanë vendosur sanksione ndaj Rusisë, ekonomitë po vuajnë dhe për shkak të kësaj, gjithçka po shkon keq në ato vende.

Në të njëjtën kohë, makina e propagandës ruse, për t'u dhënë fjalëve të saj një farë të vërtete, po nxjerr në pah gjithnjë e më shumë ish-politikanë evropianë që ndajnë pikëpamjet e tyre mbi këtë temë dhe konfirmojnë në një farë mase versionin e kërkuar nga propaganda ruse.

Jam i sigurt se kjo temë diskutohet shpesh në vendet evropiane, por mua më duket se shumica e opinioneve të shprehura në vendet evropiane janë pikërisht e kundërta e asaj që transmetohet nga propaganda ruse që synon audiencën vendase.

Për këtë arsye, kam vendosur t'u bashkohem radhëve të atyre që kanë një mendim për këtë çështje, një mendim që e shprehin publikisht.

Sidomos sepse propagandistët rusë po i mashtrojnë pa turp bashkëqytetarët tanë dhe parashikimet e tyre më kanë shqetësuar prej kohësh.

Vlen të theksohen ndryshimet thelbësore midis mendimit tim mbi këtë temë dhe mendimeve të shumicës së të tjerëve që kanë dhënë mendimin e tyre mbi këtë çështje në të dyja anët e kufirit rus.

Para së gjithash, meqenëse nuk jam as politikan dhe as ingranazh në makinën e propagandës ruse, nuk kam ndonjë interes personal të them se e bardha është e zezë ose e kundërta.

Dëshira ime e vetme është të ndaj mendimin tim me sa më shumë qytetarë të jetë e mundur (dhe me të tjerët gjithashtu), me ata që po mashtrohen pa mëshirë nga propaganda ruse.

Së dyti, nuk do të hyj në detajet e ligjeve të ekonomisë dhe të ngjashme, pasi ato do të ishin të pakuptueshme për një sektor të gjerë lexuesish.

Dhe së treti, sipas mendimit tim, pika më e rëndësishme, mendimi im ka dalë nga leximi midis rreshtave në materialet e botuara nga propaganda ruse dhe nga informacioni që ka depërtuar, pikë pas pike, nëpër muret e burgjeve ruse.

Në Rusinë e sotme, turma të të burgosurve politikë po mbyllen në qeli.

Ata janë kushdo që ka mendime që ndryshojnë nga ato të Kremlinit dhe që i shprehin mendimet e tyre publikisht, ose ata që përpiqen shumë për të mbrojtur lirinë e fjalës, që përshkruajnë veprimet e paligjshme të burokratëve dhe policëve e të ngjashëm.

Lista e njerëzve të tillë në Rusi sot është për fat të keq shumë e gjatë, dhe unë jam midis tyre.

Me fjalë të tjera, mendimi im bazohet në informacionin e nxjerrë nga rrjedha e madhe e zhurmshme e informacionit jashtë mureve të burgut që në botën e sotme derdhet si një lumë i fuqishëm mbi të gjithë ne 24/7.

Për më tepër, pavarësisht faktit që kjo temë ka të bëjë me ekonominë, ajo më tregon vazhdimisht se gjithçka që po ndodh në Ukrainë në lidhje me konfliktin ushtarak është në të vërtetë një përballje dhe luftë midis demokracisë dhe liberalizmit nga njëra anë dhe autokracisë dhe autoritarizmit nga ana tjetër.

Është për shkak se autoritarizmi ka kaluar kufirin nga Rusia drejt perëndimit që janë vendosur sanksione të ndryshme, dhe unë do të diskutoj ndikimin e tyre në ekonominë e Rusisë dhe në një farë mase në ekonomitë e vendeve perëndimore.

Mesazhi bazë i propagandistëve pro-Kremlin, së bashku me politikanët rusë, deklaratat e të cilëve transmetohen nga makina ruse e propagandës, përmblidhet në këtë; vendet e Perëndimit kolektiv që kanë vendosur dhe u bashkuan me sanksionet kundër Rusisë po vuajnë ekonomikisht.

Me këto sanksione ata po po e qëllojnë veten në këmbë (metafora e preferuar e atyre që flasin).

Dhe rezultati për qytetarët e këtyre vendeve do të jetë rritje e vazhdueshme e çmimeve, tarifave e të ngjashme, dhe kjo do të sjellë një rënie në rritjen e PBB-së të matur në terma të fuqisë blerëse individuale.

Ndërkohë, sa herë që në këto vende ndodh diçka që lidhet me arenën shoqërore dhe politike, qofshin ato zgjedhje të çdo niveli, demonstrata, veprime publike, protesta apo tubime, nëse ka ndonjë shprehje pakënaqësie, atëherë kur kjo raportohet në televizionin rus, ata detyrimisht arrijnë në përfundimin se arsyeja për këtë është kriza ekonomike e shkaktuar nga pushtimi i vetes në këmbë.

Me fjalë të tjera, vendosja e sanksioneve ndaj Rusisë shpesh përmendet në ato raste kur si rezultat i ngjarjeve shoqërore dhe politike të lartpërmendura ose proceseve të tjera politike ka ndonjë ndryshim në stafin e zyrave qeveritare ose parlamenteve ose në radhët e larta të udhëheqjes së këtyre vendeve.

Sa i përket situatës në ekonominë ruse, të njëjtët folës, si rregull, pohojnë se ekonomia vendase po përballet me të gjitha këto sfida dhe, pavarësisht të gjithave, po tregon një rritje modeste, por të qëndrueshme.

Nuk mendoj se ka ndonjë që dyshon se ekonomitë evropiane dhe ruse po përballen me vështirësi të caktuara të shkaktuara nga vendosja e sanksioneve ekonomike ndaj Rusisë dhe se këto vështirësi po ndikojnë në standardin e jetesës së qytetarëve të këtyre vendeve.

Megjithatë, statusi i këtyre vështirësive është rrënjësisht i ndryshëm.

Kjo është pika më e rëndësishme që duhet theksuar në këtë diskutim, por propaganda ruse po përpiqet ta lyejë atë që është e bardhë për ta bërë të duket e zezë në sytë e qytetarëve rusë, si dhe të qytetarëve të shteteve të tjera që janë prekur nga këto procese ekonomike.

Nuk ka dyshim se gjatë viteve të fundit kostoja e jetesës në vendet evropiane ka filluar të rritet pak më shpejt sesa në vitet para konfliktit ushtarak në Ukrainë.

Ndër arsyet për këtë janë sanksionet e ndryshme kundër Rusisë, përfshirë refuzimin për të blerë nga furnizuesit e lirë rusë të energjisë.

Por në fund të fundit, gjatë së njëjtës periudhë kohore kostoja e jetesës është rritur në të gjithë botën, edhe në Rusi, ku këta furnizues energjie janë falas për tregun vendas dhe nuk kanë nevojë të shpenzojnë fonde qeveritare për t'i importuar ato.

Kostoja e jetesës po rritet padyshim dhe titujt kryesorë të mediave ruse njoftojnë rregullisht se zyra e prokurorit federal dhe Agjencia Federale Antimonopol po hetojnë çmimet e mallrave të ndryshme.

Raporti më i fundit ishte në lidhje me një hetim mbi rritjen e çmimit të benzinës që prodhohet nga nafta që nuk importohet, por falas për thesarin rus.

Por rritja e kostos së jetesës në vendet evropiane është një barrë mjaft modeste e vendosur mbi supet e qytetarëve të tyre.

Ky çmim i mbrojtjes së vlerave, të drejtave dhe lirive demokratike që lulëzojnë në ato vende është në të vërtetë i vogël në krahasim me dëmin që mund të rezultojë nëse establishmenti autoritar rus do të përhapej në të gjithë Evropën.

Kur makina propagandistike ruse i shfaq audiencës së saj të brendshme proceset shoqërore dhe politike të lartpërmendura që po zhvillohen në vendet evropiane, për shembull protestat, tubimet, marshimet, zgjedhjet dhe rezultatet e tyre etj., ata gjithmonë përpiqen të pretendojnë se këto janë të motivuara nga problemet ekonomike që supozohet se e kanë kapluar Evropën.

Ndoshta ata nuk e kuptojnë se duke vepruar kështu po konfirmojnë gjendjen e shëndetshme të demokracisë në këto vende.

Për shembull, në vitet e fundit ka pasur shumë zgjedhje ose ndryshime të udhëheqësve dhe figurave politike në poste kyçe në vende të ndryshme evropiane.

Sa herë që ndodh kjo, nëse propaganda ruse mund të gjejë arsyen më të dobët (ose edhe nëse nuk ka asnjë arsye), ata japin dy cent-et e tyre se si problemet ekonomike kanë shkaktuar ose kontribuar në këto procese.

Por në fakt, ata thjesht po tregojnë se si funksionojnë parimet themelore demokratike të transferimit të pushtetit në këto vende, një proces që njerëzit e kanë harruar prej kohësh në Rusi.

Për më tepër, rezultati i zgjedhjeve demokratike në këto vende është se në pushtet kanë ardhur subjekte të ndryshme politike, jo vetëm partitë e qeverisë së mëparshme dhe udhëheqësit e saj.

Këta udhëheqës të rinj përfshijnë përfaqësues të opozitës ndaj qeverisë që ishte në pushtet para zgjedhjeve.

Ky është vetëm një konfirmim dhe demonstrim i parimeve demokratike për zgjedhjen e një qeverie nga populli i saj, diçka që askush nuk e mban mend më në Rusi, ku çdo kandidat i vërtetë i opozitës dhe parti politike eliminohet nga arena politike kur ato themelohen ose regjistrohen.

Dhe sa i përket shumë ngjarjeve masive në të cilat qytetarët e vendeve evropiane shprehin mendimet e tyre, vullnetin e popullit dhe tërheqin vëmendjen e qeverive të tyre ndaj problemeve të ndryshme, nga ana tjetër, këto vetëm konfirmojnë dhe demonstrojnë se si funksionojnë parimet dhe liritë demokratike.

Këto janë e drejta për të zhvilluar takime, tubime dhe marshime paqësore, si dhe liria e fjalës dhe e drejta për të shprehur publikisht mendimin e dikujt.

Njerëzit në Rusi i kanë harruar gjëra të tilla që nga tubimet në Sheshin Bolshaja (2011-2013) - ata kanë qenë duke zhdukur të gjitha ngjarjet e tilla dhe aktualisht ato janë tërësisht të ndaluara.

Kushdo që e shkel këtë ndalim dërgohet “larg dhe përgjithmonë” (megjithëse sigurisht që ky ndalim nuk vlen për asnjë ngjarje të organizuar nga autoritetet dhe kukullat e tyre pro-kremlinit).

Për më tepër, në shumicën e rasteve propaganda ruse injoron faktin se si rezultat i ngjarjeve masive të lartpërmendura në të cilat marrin pjesë qytetarët, vihen në lëvizje ndryshime të ndryshme sepse autoritetet dhe qeveritë e këtyre vendeve në fakt i dëgjojnë votuesit e tyre (sigurisht, ka edhe shembuj të tjerë objektivisht, kur ka trazira dhe njerëzit shpërndahen, por ky është një përjashtim nga rregulli).

Përsëri, ky është një konfirmim dhe demonstrim i mënyrës se si funksionojnë parimet themelore demokratike, në mënyrë që populli të jetë burimi i pushtetit, është populli ai që i jep autoritet një qeverie të zgjedhur ligjërisht dhe qeveria, nga ana e saj, merr në konsideratë mendimet e votuesve të saj.

Por në Rusi, nëse hipotetikisht do të ishte e mundur të sugjerohej kryerja e një ngjarjeje të tillë, atëherë ata nuk do ta merrnin në konsideratë mendimin tuaj, por do ta shënonin identitetin tuaj personal për t'ju futur në burg.

Sigurisht, unë po paraqes vetëm pikat më thelbësore, ato që janë të dukshme nga këtu, dhe çdo gjë tjetër është hequr qëllimisht. Realiteti është shumë më i ndërlikuar.

Sipas mendimit tim, e përsëris, vështirësitë ekonomike që kanë rënë mbi popujt e Evropës janë vetëm një çmim shumë i vogël për t'u paguar për të mbrojtur demokracinë në Evropë dhe për të ruajtur gjendjen ekzistuese siç përshkruhet më sipër.

Lidhur me vështirësitë ekonomike në lidhje me kapërcimin e sanksioneve të vendosura kundër Rusisë dhe rritjen ekonomike të përmendur në fillim të këtij eseu, duhet të trajtojmë çështjen e çmimit të këtij suksesi dhe rritjeje.

Në fakt, mjeti themelor për kapërcimin e vështirësive ekonomike të shkaktuara nga sanksionet në Rusi është reduktuar në mbylljen e të gjitha boshllëqeve në ekonomi me fonde shtetërore dhe buxhetore dhe në vendosjen e kontrollit pro-qeveritar në sektorë gjithnjë e më të mëdhenj të ekonomisë duke i transferuar ndërmarrjet nën kontroll të drejtpërdrejtë ose të fshehtë shtetëror.

Por cili është çmimi i këtyre fondeve qeveritare që po derdhen në ekonominë ruse në emër të shpëtimit të saj, dhe me çfarë mjetesh po mblidhen këto fonde dhe kështu po ndikojnë në treguesit e zhvillimit ekonomik?

Duke krahasuar situatën që ka lindur në vendet e Perëndimit kolektiv me realitetin e situatës ruse, deri më tani kam përmendur dallime thelbësore që tregojnë privimet e shoqërisë ruse.

Në vijim nuk do të përsëris veten, por mbaj mend se këta faktorë kontribuojnë gjithashtu në çmimin që po paguan populli rus.

Gjëja e parë që bënë autoritetet ruse në përgjigje të sanksioneve kundër Rusisë ishte tërheqja e Federatës Ruse nga Këshilli i Evropës dhe denoncimi i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut të vitit 1959.

Si rezultat i këtij veprimi, rusët u privuan menjëherë nga të drejtat dhe liritë e garantuara nga Konventa dhe gjithashtu humbën mjetin e vetëm efektiv për të mbrojtur këto të drejta, përkatësisht Gjykatën Evropiane të të Drejtave të Njeriut (GJEDNJ).

Kjo humbje e pësuar nga rusët është gjithashtu pjesë e çmimit që duhet të paguajmë, por ka shumë komponentë të tjerë në këtë proces që meritojnë vëmendjen tonë.

Dhe kur shteti i privoi popullit rus të drejtat dhe liritë e tyre të garantuara nga Konventa, në të cilën Rusia deri atëherë kishte qenë palë për më shumë se 20 vjet, dhe ata u privuan nga mjeti i vetëm për t'i mbrojtur ata përmes KEDNJ-së, shteti kurseu një sasi të madhe fondesh që ai, si pjesëmarrës në Këshillin e Evropës, duhej të paguante në tarifa anëtarësimi që shkojnë nga anëtarët e Konventës për të mbështetur KEDNJ-në.

Për më tepër, pas denoncimit të Konventës, u miratuan një numër ligjesh federale që vendosën një moratorium mbi zbatimin e vendimeve të GJEDNJ-së.

Shteti futi në xhep shuma të mëdha parash që u ndanë si kompensim për dëmet e pësuara nga qytetarët e tij për shkak të shkeljes së të drejtave të tyre që u dhanë nga GJEDNJ-ja.

Duhet të kemi parasysh se kjo nuk ka të bëjë vetëm me kompensimin që do të ishte dhënë për shkeljen e të drejtave të qytetarëve nga shteti pasi Rusia vendosi të tërhiqej nga Këshilli i Evropës, por edhe me kompensimin që u dha nga GJEDNJ-ja për shkeljet e të drejtave të qytetarëve që ndodhën shumë kohë para këtyre ngjarjeve, sepse shqyrtimi i çështjeve në GJEDNJ zgjat shumë.

Në fakt, kemi një situatë ku të drejtat e qytetarëve shkeleshin për vite me radhë dhe më pas për disa vite qytetarët morën pjesë në procesin e shqyrtimit të ankesave të tyre nga GJEDNJ-ja dhe shpresonin për vendime të drejta, por tani janë privuar nga mundësia për të marrë kompensim nga shteti.

Së bashku, këto fonde - tarifat e anëtarësimit të Rusisë që ato kanë kursyer, si dhe kompensimi që nuk u është paguar qytetarëve si për shkeljet e kaluara ashtu edhe për shkeljet e ardhshme pas kohës kur Rusia u tërhoq nga Këshilli i Evropës - përbëjnë shuma të mëdha vjetore për arkën e shtetit.

Për më tepër, përveç gjithë këtij kursimi, denoncimi i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut dhe tërheqja nga juridiksioni i GJEDNJ-së kanë bërë të mundur futjen e përgjegjësisë penale për veprime që nuk plotësojnë kërkesat e qartësisë ligjore.

Një shembull është diskreditimi i vendosjes së Forcave të Armatosura të Federatës Ruse, …

Sipas sistemit ligjor që ekzistonte deri në mars të vitit 2022, nëse jepej një vendim fajësie për këtë krim dhe paraqitej një ankesë në GJEDNJ, atëherë në çdo rast kjo do të gjykohej si shkelje e së drejtës për një gjykim të drejtë.

Kështu, u hap rruga nga ata që morën vendimet përkatëse; u morën masa si për të kursyer para që do të ishin dhënë për këto shkelje të të drejtave për ata njerëz që do të dënoheshin nga gjykatat ruse, ashtu edhe për të lehtësuar futjen e përgjegjësisë penale për akte që nuk kanë një përkufizim të qartë ligjor, si dhe dënimin e qytetarëve në gjykatat ruse për këto të ashtuquajtura krime.

Në këtë pikë, kanë kaluar më shumë se tre vjet që thesari rus ka mbushur boshllëqet në ekonomi me paratë që ka mbledhur duke i privuar qytetarët rusë nga të drejtat dhe liritë e garantuara nga Konventa dhe si rezultat duke i privuar ata edhe nga mekanizmi për mbrojtjen e këtyre të drejtave dhe lirive.

Gjëja tjetër që u bë për të mbushur arkat e shtetit me para që më pas mund të përdoreshin për të mbështetur ekonominë dhe për të siguruar rritjen e saj, ishte që një makinë represive u lëshua në lëvizje me gjithë fuqinë e saj për të nxjerrë para nga populli rus.

Do të ishte e pamundur që në këtë botim të renditeshin të gjitha ligjet dhe mjetet e konfiskimit të pronës së qytetarëve, së bashku me rregulloret për mosrespektimin e tyre, për të cilat gjobat janë rritur me qindra përqind.

Për këtë do të më duhej të shkruaja një tekst të gjatë më vete. Gjithsej janë shfaqur një sërë ligjesh, aktesh, klauzolash e të ngjashme që kanë futur gjoba të reja për të gjitha llojet e mundshme të shkeljeve, si dhe të gjitha llojet e kufizimeve mbi të drejtat e pronës së qytetarëve.

Në thelb, ka pasur ndryshime dhe shtesa të rëndësishme në serinë e ligjeve që kanë të bëjnë me të ashtuquajturat ligje për agjentët e huaj dhe ligjet për organizatat e padëshirueshme.

Një sërë ligjesh janë shpikur për njerëzit që kanë mendimet e tyre për këtë apo atë çështje që nuk korrespondojnë me mendimet zyrtare të autoriteteve ruse dhe që dëshirojnë t'i shprehin këto mendime dhe t'i sjellin ato në vëmendjen e publikut.

Të gjitha këto gjoba, të cilat janë materializuar nga hiçi për shkak të gjendjes në sistemin e drejtësisë rus dhe mblidhen me anë të masave represive, përbëjnë një pjesë të konsiderueshme të të ardhurave që hyjnë në thesarin rus.

Kohët e fundit dëgjojmë gjithnjë e më shpesh për sekuestrimin, konfiskimin dhe transferimin e pronës dhe pasurive të paluajtshme që po u nxirren qytetarëve dhe po shndërrohen në të ardhura shtetërore.

Kur ata shpallën për herë të parë sezonin e hapur në pronat e qytetarëve, mbledhja e taksave bëhej kryesisht me anë të gjobave, por tani ata po futin qëllimisht gjithnjë e më shumë sanksione që u lejojnë atyre të konfiskojnë automjete dhe pasuri të paluajtshme.

Faqet e internetit të Inspektoratit Shtetëror të Trafikut dhe Shërbimit Federal të Përmbarimit shfaqin automjete që dërgohen në Operacionin Special Ushtarak ose që shiten në ankand.

Sezoni i hapur për pasuritë e paluajtshme merr formën e përcaktimit se kush është pronar i njësive të shumta (ndonjëherë dhjetëra ose edhe qindra njësive) dhe më pas përgatitjes së një plani për konfiskimin e pronës, për shembull, duke filluar një çështje penale ose duke zbatuar procedurat gjyqësore për sekuestrimin e pronës.

Këto procedura përbëjnë një marrje armiqësore të pronës së tyre, në kuptimin që nuk ka drejtësi të përfshirë, dhe autoritetet gjyqësore thirren vetëm për të respektuar rregullat formale të një procedure në të cilën pronari i pasurisë së paluajtshme është padyshim në anën humbëse dhe nuk mund të kundërshtojë marrjen armiqësore të pronës së tyre.

Për më tepër, në nivel legjislativ ata kanë shpikur një sërë skemash që tashmë po zbatohen gjerësisht në praktikë për të konfiskuar të gjithë pronën e familjeve të tëra, duke u marrë pronën të afërmve dhe miqve të atyre që duhet të shkurtohen, shoqatave të qytetarëve e të ngjashme.

Nuk kam nevojë të hyj në detaje se si janë mbushur arkat e shtetit duke rritur koston e detyrimeve, tarifave, tarifave, taksave e të ngjashme të ndryshme, pasi është kaq e qartë.

Pasojat e kësaj janë ndjerë nga çdo banor i Rusisë, veçanërisht ata qytetarë, pagat dhe të ardhurat e të cilëve mezi kanë ndryshuar gjatë kësaj periudhe, ndërsa ka pasur një nivel të egër inflacioni dhe rritje të tarifave, detyrimeve, tarifave e të ngjashme, dhe qytetarë të tillë përbëjnë shumicën dërrmuese në Rusi.

Rritja me qindra përqind e kostos së tarifave të vendosura nga shteti për të çuar një çështje në gjykatë i ka bërë ato të pakapërcyeshme, duke i privuar kështu shumë qytetarëve nga mundësia për të çuar një çështje në gjykatë.

Ky është çmimi që qytetarët po paguajnë për të shpëtuar ekonominë ruse, ndërsa standardi i jetesës së atyre që pretendojnë se po shpëtojnë ekonominë nuk ka ndryshuar fare, ndryshe nga ai i qytetarit mesatar rus.

Sigurisht, nuk mund ta injorojmë faktin se një valë e të ashtuquajturit nacionalizim dhe deprivatizim të ndërmarrjeve të ndryshme të mëdha biznesi ka përfshirë të gjithë Rusinë.

Kjo valë, në fakt, merr formën e shtrydhjes së çdo biznesi ose prone që qeveria aktuale i vë në dukje dhe rishpërndarjes së kontrollit mbi burimet midis grupeve në pushtet.

Siç e kemi parë të gjithë, ky shtetëzim dhe deprivatizim ka prekur një inventar të madh njësish pasurish të paluajtshme dhe ndërmarrjesh të mëdha biznesi në një gamë të gjerë sektorësh, duke filluar nga ndërmarrjet për nxjerrjen dhe përpunimin e naftës dhe mineraleve të tjera të dobishme deri te ndërmarrjet kryesore të vendit në industrinë ushqimore.

Në fakt, në fund, ata kanë vendosur kontroll shtetëror mbi të gjitha këto ndërmarrje, në disa raste drejtpërdrejt dhe në raste të tjera fshehurazi.

Dhe ky kontroll jo vetëm që u ka dhënë atyre akses në fitimet e këtyre ndërmarrjeve, por gjithashtu u ka lejuar atyre të rregullojnë aktivitetet e tyre, duke bërë të mundur përdorimin e kapacitetit të tyre të prodhimit duke injoruar ligjet e ekonomisë së tregut dhe konsiderata të tjera që do të siguronin që mallrat e nevojshme të siguroheshin me çmimin e kërkuar.

Dhe si zakonisht, duke ndjekur traditat më të mira të Rusisë së sotme, ku çekistët (agjentët e sigurisë shtetërore) janë në pushtet, proceset e shtetëzimit dhe deprivatizimit në shumë raste janë shoqëruar me ndjekje penale të ish-pronarëve dhe menaxhmentit të lartë të këtyre ndërmarrjeve.

Ja ku e kemi, mënyrën se si janë kapërcyer vështirësitë ekonomike dhe çmimin që po paguhet për të siguruar rritjen e treguesve ekonomikë.

Sigurisht, kur pothuajse të gjitha ndërmarrjet e mëdha të biznesit që më parë nuk ishin nën kontrollin e kukullave të qeverisë janë vënë nën kontrollin e plotë të shtetit, atëherë është e mundur të krijohet pamja e rritjes ekonomike në afat të shkurtër.

Është e qartë se lista e mësipërme nuk arrin të paraqesë të gjitha mjetet dhe metodat e përdorura nga autoritetet ruse për të mbushur thesarin e tyre në mënyrë që të mund t'i përdorin këto fonde për të shpëtuar ekonominë.

Do të preferoja të thoja se kjo është vetëm maja e ajsbergut. Unë thjesht kam paraqitur pikat më të dukshme, gjëra për të cilat çdo qytetar rus është i vetëdijshëm dhe ka ndjerë pasojat dhe që tregojnë më qartë se çfarë lloj mjetesh dhe metodash po përdorin autoritetet ruse për të nxjerrë gjithçka që munden nga populli rus.

Gjëja më e jashtëzakonshme që doja të theksoja në këtë kontekst është fakti se kohët e fundit, folës, komentatorë dhe të ngjashëm të ndryshëm që janë shfaqur në televizionin rus, gjithnjë e më shumë, me cinizmin e tyre të zakonshëm, flasin hapur rreth asaj se si presin që popujt e vendeve evropiane të reagojnë ndaj problemeve të ndryshme sociale që kanë lindur në ato vende në sfondin e vështirësive ekonomike.

Me fjalë të tjera, kemi arritur në një situatë ku regjimi autoritar në Rusi dhe ata që i shërbejnë atij, pasi kanë mbytur sythat e sapolindura të demokracisë dhe kanë zhdukur të drejtat dhe liritë liberale, po vënë bast se popujt e Evropës, për të arritur të drejtat dhe liritë e tyre, do t'i bëjnë presion qeverive të tyre që të lëvizin në drejtim të autoritarizmit.

Dëgjojmë nga goja e tyre se në këtë luftë dhe përballje të autokracisë me demokracinë, vlerat, parimet dhe liritë liberale demokratike do të jenë në favor të autokratëve, pasi ata supozojnë se qeveritë e këtyre vendeve thjesht do të detyrohen të bëjnë kompromise.

Ata do të përkulen para reagimit të shoqërisë ndaj problemeve që po lindin në këto vende, të motivuara pjesërisht nga përballja me autoritarizmin që po zvarritet nga Rusia.

Në përgjithësi, sipas mendimit tim, këto qasje thelbësisht të ndryshme të përdorura nga qeveritë e vendeve evropiane dhe qeveria e shtetit rus ilustrojnë dhe demonstrojnë edhe një herë shumë qartë ndryshimin midis demokracisë që ka zënë rrënjë të forta në vendet evropiane dhe autoritarizmit që po e mbyt Rusinë.

Shembujt e cituar më sipër tregojnë qartë se çfarë po ndodh në vendet ku demokracia po lulëzon dhe çfarë po ndodh në një vend ku një qeveri autoritare, e cila paraqitet si e zgjedhur ligjërisht në përputhje me procedurat demokratike, në fakt thjesht ka uzurpuar pushtetin.

Dhe, nga ana tjetër, kjo konfirmon edhe një herë faktin se të gjitha ngjarjet që lidhen me situatën në Ukrainë, bazohen kryesisht në një përballje midis demokracisë dhe autokracisë, midis liberalizmit dhe autoritarizmit, dhe gjithçkaje që rrjedh prej kësaj.

Pra, nëse pyesim se në çfarë lloj bote duam të jetojmë dhe në çfarë lloj bote do të jetojnë pasardhësit tanë, përgjigjja varet nga secili prej nesh.

Nga z. Erton Duka.

© Copyright | Agjencia Telegrafike Vox

Ne të njohim me botën | www.007vox.com | Burimi yt i informacionit